۱۲/۱۱/۱۳۹۵

از آدم های غصه دار نترسید

زمینه :
بچه كه بودم مى ترسيدم به آدم هاى داغدار تسليت بگويم. مى ترسيدم داغشان تازه شود! بعدترها وقتى كسى درباره دردهايش برايم حرف مى زد، مى ترسيدم چند روز بعدش احوالش را بپرسم، نكند دوست نداشته باشد درباره اش حرف بزند! بزرگتر كه شدم روزگار خودم را در جايگاه همان هايى نشاند كه مايه هراسم بودند. فهميدم به آدم هاى داغدار بايد تسليت گفت، بايد پاى حرف هاى آدم هاى غصه دار نشست، احوالشان را پرسيد. جلوى درد دل هايشان نبايد سكوت كرد و گذشت، بايد كارى از سر درك كردن كرد، بايد حرف هايشان را پاسخ گفت، نه با نصيحت، با محبت، با دوستى. اينكارها درد آدم ها را زياد نمى كند، از آدم هاى غصه دار نترسيد ...

0 Comments


Leave a Comment

راهی است نه کوتاه راهی که می روم ،
باری بر دوش می کشم که سبک نیست ،
و آینده ای که شاید روشن هم نه ،
باشد همراهی تو راهم را کوتاه ، بارم را سبک و نهایتم را روشنتر سازد ،
چرا که "ما" بودن روشنتر از "من" بودنست !
روشن کن
بسم الله ...


آسان ترین راه برای نظر گذاشتن انتخاب نام و آدرس اینترنتی است در صورت تمایل می توانید محل مربوط به آدرس اینترنتی را خالی بگذارید .
مسئولیت نظرات با نویسندگان آن هاست